Sebepleri 

Boşanmalarda   uzun soluklu bir süreç söz konusudur. Genelde tek bir sebebi olmaz. Evlilik ilişkisi yavaş yavaş bozulur, kalitesini kaybeder. Küçük, aslında önemsiz davranışlar çok önemli hale gelir. Sevgi, yakınlık, güven ve saygı gibi olumlu duygular etkinliğini kaybeder.

Evlilik ilişkisinde daha önce yer alan memnuniyet ortadan kalkar. Artık eşler evliliklerini kötü bir bakış açısından görürler.

Bu sürece etkin olan diğer nedenler ise eşlerin birbirinden olan beklentileridir. Eşlerin sevgili, en iyi arkadaş, korumacı gibi kimlikleri üstlenmesi beklenir. Aynı zamanda farklı meslekler, kazançların farklılığı, birbirine daha az zaman ayırma gibi sorunlar ortaya çıkar. Çoğu zaman değerler ve amaçlar farklılaşmıştır. Bunun sonucunda aynı ev içinde farklı yaşam stilleri ortaya çıkar.

Boşanmaya yol açan diğer sebepler ise eşlerden birinin diğerini aldatması, duygusal ve fiziksel şiddet, hastalık durumları ve alkol ve madde bağımlılığı olarak sıralanabilir.

Boşanma sürecinde uygun zamanı seçmek adına herkese uygun bir reçete yoktur. Bu durum kişilerin sosyal yapısına, mesleklerine, kişilik yapılarına, aile yapılarına, yetiştirilme tarzına göre değişir. Bazen bu karar verme süreci çok uzun zaman alabilir. Ama genelde bu tür düşünceler her iki bireyde de aynı zamanda başlar ve bu durumun sinyalleri farklı davranışlarla verilmiş olur.

Boşanmaya karar vermek için çocuğun belli bir yaşa gelmesini beklemek gerekmez. Eğer evlilik hayatında şiddetli geçimsizlik var ise bu ortam çocuklara çok daha fazla zarar verir. Birçok aile çocuklar adına bir arada yaşamaya devam etmek isterler. Fakat bu süreç çocukları çok daha fazla etkilerler.

Boşanma süreçlerinde çocuklara en fazla zarar veren ve yaralayan olay çocuklara olayların anlatılmamasıdır. Boşanma veya ayrılık kararı çocuğa açıkça söylenmez ve bir anda anne veya baba evi terk eder. Bu durumda çocuklar en fazla kendilerini boşanma olayından sorumlu tutarlar.’Ben yaramazlık yaptığım için babam gitti’ gibi serzenişlerde bulunurlar.

Doğru olan, boşanma kararı verildikten sonra anne ve babanın birlikte bu kararı çocuğa aktarmasıdır. Eğer anne ve baba bunu başaramıyorsa bir uzmandan yardım alınmalıdır.

Boşanma sürecinde çocuklar ebeveynler arasında aracı olarak kullanılmamalıdır. Çocuklara verilen sözlerin tutulması burada ayrı bir hassasiyet taşır. Eğer baba çocuğuna cumartesi 12:00 için söz verdi ise çocuk o saatte babasını görmelidir.

Anne ve baba, ayrılsalar da anne-baba olarak kalacaktır. Bu nedenle birbirleri ile düzgün ilişki içinde olmaları, konuşmaları çok önemlidir.

Dr. R. Hülya Bingöl