| Beslenme Bozuklukları
Çocuklarda görülen beslenme ve yeme bozukluğu DSM 4 Tanı dizgesine göre 3’e ayrılır bunlar :
PİKA Pika en az 1 ay süreyle yenilebilir olmayan maddeleri sürekli yemeyle karakterizedir. Bu maddeler toprak , plastik , boya , bez , saç , kibrit gibi maddelerdir. Genellikle 2-3 yaş civarlarında ortaya çıkar. Bu bozukluğun ortaya çıkma nedenleri çok boyutludur. Çocuklar dünyayı tanımak için o dönemlerde her şeyi ağızlarına götürürler. Bu yüzden pikayla ayrıştırılması gerekir. Pika görülen çocuklarda oral aktivite fazlalaşır ve bununla birlikte tırnak yeme , parmak emme görülür. Bu çocuklarda bağımlılık gereksinimleri ve agresif duyguları fazladır Pika’nın görülme sıklığı %10 dur. Ağır duygusal yoksunluk yaşayan ya da terkedilmiş çocuklarda daha sık görülüyor. Sıkıntı , anksiyete ve depresyonun pikayı alevlendirdiği bulunmuş. Mental retarde bireylerde pika çocukluk çağında başlar ve orta yaştan sonra azalabilir. Bu grupta pika mental retardasyonun ağırlığı ile ilişkilidir. Anoreksia nervoza ve bulimia nervoza görülen kişilerin çocukluklarında sıkça pika görülür.
RUMİNASYON
Ruminasyon olağan bir işlevsellik döneminden sonra en az 1 ay süreli olarak kısmen hazmedilen yemeği tekrar ağzına getirmesi ve yeniden çiğnemesi olarak tarif edilmiştir. Bu bozukluk sindirim sisteminden kaynaklanan hastalıklardan ayırt edilmelidir. Genelde 3. aydan sonra başlar ve ergenlikte azalır. Daha çok 3-12 aylar arasında ve zeka geriliği olan çocuklarda ortaya çıkar Hangi cinsiyette daha çok görüldüğü ve sıklığı hakkında kesin bir veri yoktur ama bir araştırmaya göre erkeklerde daha sık görülmüş. Nedenleri hakkında birçok görüş vardır. Evliliğinde sorun yaşayan ve bebeğine gerekli sevgiyi bakımı ve güveni göstermeyen annelerin çocukluklarında sıklıkla görülür. Psikososyal çevredeki yetersizliklerinde ruminasyona yol açtığı görüşlerden biridir. Öğrenme teorisi ruminasyonun ortaya çıkışını ve sürekli hal alışını işlemsel şartlanma ile açıklar. Ruminasyon ile çocuğun içsel uyarımdan haz alması ve annenin dikkatini çekmesi olumlu pekiştirici, anksiyeteyi ortadan kaldırması olumsuz pekiştirici olarak işlev görür. Tedavide ebeveyn- bebek ilişki dinamikleri, bebeğin bu belirtiyi nasıl kullandığı değerlendirilerek uygun yaklaşım sağlanmalıdır. Terapi çocuğun psikososyal çevresinin düzenlenmesi, bakım verenin şefkatli ilgisi, annenin tek ya da baba ile birlikte psikoterapiye alınmasını içerir. BESLENME BOZUKLUĞU Beslenme bozukluğu en az 1 ay süreyle başka bir rahatsızlığa bağlı olmadan belirgin kilo kaybı ile giden ve sürekli olarak yemek yemiyor olma ile kendini gösteren bozukluktur. 6 yaşından önce oluşur. Zamanında anne sütünden katı yiyeceklere geçmemek , ebeveynlerin beslenme hakkında yanlış , ısrarcı ve müdahaleci tutumu nedenleri arasındadır. Çocuklukta görülen depresyon ve aşırı kaygı durumu da beslenme bozukluğunu tetikleyebilir. Tedaviden önce değerlendirme yapılırken çocuğun aile ile ilişkisine , uyku düzenine ve oyun etkileşimine dikkat edilmelidir.
|
